54:16ระวังตอนนอนก็ละเมอเขียนไปด้วยนะคะ55555555555
54:53ขอฟรอน 42 ได้มั้ยครับ ตอนนี้อ่านไม่ชัดเลย
55:04ยินดีด้วยคุณได้จำลองการกลับมาใช้ชีวิตเป็นนักเรียนเขียนแก้คําอ่าน
56:16ลูกรักคุณครู ไหมแบบนี้
56:54คิดดูคุณผมสอบคําอ่านไทยได้0คะแนนได้ไงไม่รู้ แต่ต้องกลับไปดูสัญชาติตัวเองใหม่
57:04หัวธุรกิจแต่เด็กเลยนะ
57:04เพื่อนราคาล้มละลายแบบนั้น6555555
57:36อาจารให้งาน ลอกหนังสือ ทั้งเล่ม
57:46สมัยนั้น200 ได้ข้าวกี่มื้อหรอคะ
58:04แล้วตอนนี้อยู่ตัวแล้วไหม
58:29โห ยุคไหนเนี้ย ข้าว30
59:04อ่อ ถ้าข้าวในโรงเรียนพอนึกออกอยู่นะ
59:25คารุไม่ใช่ยุค ข้าวแกง2สตางหรอ
59:59โรงเรียนนี้ต้องมีบัตรแลกลดราคา อาหาร ราคา20-30 อยู่นะ เป็นมัธยม
1:00:00ผมเป็นพวกขายวัตถุดิบ เช่น ขายกล่องบอร์ดเกมที่ต้องใช้ทํางานแก้
1:00:21เป็นวัยรุ่น ที่ชอบ วินเทจเฉยๆ
1:02:03แต่ว่าชีวิตชนบท สบายกว่าในเมืองไหมอ่ะ เพราะว่า ชีวิตในเมืองมันเร่งรีบนะ
1:03:01สมัยอ้าย ถ้าไม่เล่นฟามิคอม ก็โดดน้ำคลอง
1:03:43เศร้าสุดๆ คนไม่มีคือไม่มีเลย
1:03:46ไม่มีแล้วครับ เอาไปเดิมพันกับคืนนี้
1:03:59ผมไม่เหมือนเพื่อนผมถนัดมือซ้าย:sad_but_relieved_face:
1:04:21ต้องหาจังหวัดที่อากาศดีๆหน่อยนะ จะมีความสุขมาก
1:04:21จริง ต้องมีเงิน มีรถนะ ไม่งั้นลำบาก บางทีไปห้าง โลตัส บิ๊กซี 20-30 กิโล
1:04:28นี่สงสารชาวชนบทนะ แต่ประเทศมาได้แค่นี้
1:04:56เพราะงี้หรือเปล่า ที่คนชนบทชอบส่งลูกเข้ารับราชการไหมนะ